บาทก้าว คสช. โครงการ รถไฟ น้ำ ขยับ ขับเคลื่อน
- Details
- Category: วิเคราะห์-การเมือง
- Created: Saturday, 02 August 2014 18:22
- Published: Saturday, 02 August 2014 18:22
- Hits: 3941
บาทก้าว คสช. โครงการ รถไฟ น้ำ ขยับ ขับเคลื่อน
น้ำลด ตอผุด บทบาท ของ ′คสช.′ ′ความจริง′
![]() |
เห็นข่าว นายชินวรณ์ บุณยเกียรติอดีตรัฐมนตรีจากพรรคประชาธิปัตย์ ออกมาเรียกร้อง คสช.ให้คืนความสุขแก่ชาวสวนยางพารา แล้ว "ขำ" ร้อยละ 80 ของการตรวจสอบเป็นข้าวที่มีคุณภาพดี ถูกต้อง มีเพียงร้อยละ 10 เท่านั้น ที่ "ไม่ตรงกับที่แจ้งไว้และเสื่อมคุณภาพ" ไม่เพียงแต่ นพ.วรงค์ เดชกิจวิกรม อดีต ส.ส.พิษณุโลก พรรคประชาธิปัตย์ เท่านั้นที่บังเกิดอาการ "หุด-หิด" "อาการ" เหล่านี้ "สะท้อน" อะไร ขอเริ่มจากสภาวะ "หุด-หิด" อันมาจากอดีต ส.ส.นักการเมืองในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์อันเกี่ยวกับราคายางพาราก่อน ต้องขอบคุณ นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ ที่ออกมายอมรับ ต้องขอบคุณ นายเทพไท เสนพงศ์ ที่ออกมายอมรับ ต้องขอบคุณ นายชินวรณ์ บุณยเกียรติ ที่ออกมายอมรับ และเห็นความจำเป็นที่ "คสช." จักต้อง "คืนความสุข" เพราะหากขุนพลนักการเมืองจากพรรคประชาธิปัตย์แสดงอาการนิ่งเฉยเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาว ย่อมมีโอกาส "กินตัว" เพราะสถานการณ์ครั้งนั้นได้นำไปสู่ "ชะอวด โมเดล" อย่างครึกโครม โดย ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ ออกมาหนุนหลังเต็มที่ กระทั่งนำไปสู่การปิดถนน "ชัตดาวน์" ภาคใต้ในเดือนกันยายน 2556 ข้อเรียกร้องของ "ชาวสวนยางพารา" ภาคใต้ในขณะนั้นก็คือ ต้องประกันราคาจาก 80 ให้ทะยานไปอยู่ที่ 120 บาทให้จงได้ เมื่อไม่ได้ดังใจก็นำไปสู่ "ประจวบ โมเดล" ซ้ำเป็นคำรบ 2 แล้วสภาวะ "หุด-หิด" ในอารมณ์อันเนื่องจากการตรวจสอบข้าวคงเหลือของรัฐตามโกดัง ไซโลต่างๆ หลังสถานการณ์ยึดอำนาจของ คสช.เป็นอย่างไร ต้องยอมรับในความตรงไปตรงมาของ "คสช." มีความ "ต่าง" กันในเรื่อง "ตัวเลข" เป็นปริมาณในลักษณะ "เกินจริง" "นะจังงัง" ในเชิง "สถิติ" เด่นชัดว่าเรื่อง "ข้าว" ก็เป็น "การเมือง" เหมือนเรื่อง "ยาง"
นั่นก็คือ การเล่นบทเป็น "ผู้ตรวจสอบ" อาศัยความเป็นจริงมาแยกแยะระหว่างเรื่องลวงกับเรื่องจริง ไม่ลูบหน้าปะจมูก ไม่เข้าใครออกใคร ผิดก็ว่าผิด ถูกก็ว่าถูก บทบาทเช่นนี้เท่ากับ "คืนความสุข" ให้อย่างเที่ยงธรรม.......... |
การบ้าน คสช. การบ้าน ก่อนรัฐบาล สานต่อ เศรษฐกิจ
![]() |
เมื่อเข้ายึดอำนาจการปกครองประเทศไป "เรียบร้อย" แล้วนั้น คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ก็ตระหนักดีอยู่แล้วว่ามีภารกิจหลัก 2 ประการที่จะต้องดำเนินการให้ลุล่วงไป หนึ่งคือแก้ไขปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองและสังคม ที่กัดกร่อนสังคมไทยในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา ให้ลดหรือหมดไป หนึ่งคือสานต่องานด้านการบริหารเศรษฐกิจและการต่างประเทศ มิให้สะดุดหยุดลง
เมื่อปะเข้ากับข้อมูลข้อเท็จจริงที่ท่วมท้นทะลักออกมา แนวทางการบริหารเศรษฐกิจของ คสช. ก็ดำเนินไปอย่างระมัดระวังอย่างยิ่ง มิได้เหวี่ยงไปสุดขั้วตามแรงผลักดันหรือเสียงเชียร์ ประการหนึ่ง สังเกตได้จากการเลือกแนวทางการบริหารนโยบายพลังงานด้วย "กลไกตลาด" รอบคอบและระมัดระวังถึงขนาดที่ตีกลับข้อมูลที่เสนอมาเพื่อการตัดสินใจ ให้ไปรวบรวมข้อเท็จจริงเพิ่มเติมมาแล้วหลายครั้ง ประการหนึ่ง สังเกตได้จากการสานต่อโครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคม ที่แม้จะล้มโครงการเงินกู้ 2 ล้านล้านบาท แต่ก็กลับมาใหม่ด้วย "แพคเกจ" ระดับ 2.4 ล้านล้านบาท คสช.อนุมัติกรอบยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐาน ปี 58-65 รวมงบการลงทุน 2.4 ล้านล้านบาท 29 กรกฎาคม คสช. อนุมัติเห็นชอบตามแผนยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐานด้านการคมนาคมของไทยระยะเวลา 8 ปี ช่วงปี 2558-2565 ที่กระทรวงคมนาคมเสนอมา เพื่อเตรียมนำเสนอให้คณะรัฐมนตรีดำเนินการเรื่องนี้ได้ทันทีที่เข้ารับตำแหน่งบริหารประเทศในช่วงปลายเดือนสิงหาคม ยุทธศาสตร์ดังกล่าวประกอบด้วย 5 แผนงาน ซึ่งยังไม่รวมโครงการรถไฟความเร็วสูงที่ คสช.ให้มีการศึกษาเพิ่มเติม วงเงินรวมประมาณ 2.4 ล้านล้านบาท แผนงานแรก การพัฒนาโครงข่ายรถไฟระหว่างเมือง วงเงินประมาณ 6.7 แสนล้านบาท เช่น โครงการรถไฟทางคู่ 17 เส้นทาง วงเงินรวมกว่า 4.7 แสนล้านบาท โครงการปรับปรุงระบบอาณัติสัญญาณทั่วประเทศ โครงการจัดหารถโบกี้บรรทุกสินค้า และจัดหารถโดยสารรุ่นใหม่ เป็นต้น ส่วนรถไฟความเร็วสูงอาจเลือกเอาบางโครงการที่มีศักยภาพและมีความจำเป็นในอนาคต อาทิ เส้นทางกรุงเทพฯ-เชียงใหม่ 3.8 แสนล้านบาท อาจพิจารณาดำเนินการในระยะที่ 1 กรุงเทพฯ-พิษณุโลก วงเงิน 1.7 แสนล้านบาท หรือเส้นทางกรุงเทพฯ-หนองคาย วงเงิน 1.7 แสนล้านบาท อาจปรับแผนเป็นเส้นทางท่าเรือแหลมฉบัง-หนองคาย เชื่อมกับรถไฟความเร็วสูงในประเทศลาวและจีน
โดยโครงการสำคัญในแผนงานนี้คือโครงการรถไฟฟ้าและรถไฟความเร็วสูง โดยโครงการรถไฟฟ้าในกรุงเทพฯและปริมณฑล หรือโครงการรถไฟฟ้า 10 สาย รวมถึงโครงการจัดซื้อรถเมล์เอ็นจีวีจำนวน 3,183 คัน วงเงิน 13,416 ล้านบาท แผนงานที่สาม เพิ่มขีดความสามารถทางหลวงเพื่อเชื่อมโยงฐานการผลิตที่สำคัญของประเทศสู่ประชาคมอาเซียน วงเงินประมาณ 6.4 แสนล้านบาท แผนงานที่สี่ พัฒนาโครงข่ายการขนส่งทางน้ำเพื่อเพิ่มการขนส่งทางน้ำเพิ่มขึ้น 20% วงเงินประมาณ 1 แสนล้านบาท เช่น โครงการพัฒนาท่าเรือปากบารา โครงการพัฒนาท่าเรือสำราญขนาดใหญ่ โครงการพัฒนาศูนย์การขนส่งสินค้าทางรถไฟที่ท่าเรือแหลมฉบัง แผนงานสุดท้ายคือการพัฒนาท่าอากาศยาน งบประมาณ 8.9 หมื่นล้านบาท เช่น แผนพัฒนาท่าอากาศยานสุวรรณภูมิระยะที่ 2 วงเงิน 6.2 หมื่นล้านบาท
โดยส่วนใหญ่เป็นข้อเสนอของภาคเอกชนที่ต้องการให้การลงทุนรถไฟทางคู่สามารถรองรับการขนส่ง ทั้งคนและสินค้าได้ในเวลาอันรวดเร็วขึ้น ใครเป็นรัฐบาล รัฏฐาธิปัตย์ แนวทางบริหารจัดการเศรษฐกิจก็ไม่เคยเปลี่ยน......... |